Το πιπίλισμα είναι φυσικό για τα μωρά είτε πρόκειται για τους αντίχειρες, τα δάχτυλα, τις πιπίλες ή άλλα αντικείμενα. Η συνήθεια αυτή παρέχει στα μωρά και στα μικρά παιδιά ασφάλεια, τα χαλαρώνει μπορεί να τα βοηθήσει να κοιμηθούν.
Συνήθως τα παιδιά σταματούν να πιπιλίζουν τους αντίχειρές τους μεταξύ 2 και 4 ετών χωρίς να δημιουργεί κάποιο μόνιμο πρόβλημα στα δόντια ή στις γνάθους . Όταν η συνήθεια γίνεται με μεγάλη ένταση, για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα και ιδίως όταν αρχίζουν να αλλάζουν τα δόντια μπορεί να επηρεαστεί η θέση των δοντιών και η ανάπτυξη των γνάθων
Συμβουλές για να διακοπεί το πιπίλισμα του αντίχειρα
- Επαινούμε τα παιδιά όταν δεν πιπιλίζουν τους αντίχειρές τους. Δεν τα επιπλήττουμε.
- Τα παιδιά συχνά πιπιλίζουν τους αντίχειρές τους όταν νιώθουν ανασφάλεια ή χρειάζονται κάποιον να τα καθησυχάσει . Εστιάζουμε στο γιατί το παιδί είναι ανήσυχο δίνουμε χρόνο και προσοχή στο παιδί.
- Τα μεγαλύτερα παιδιά, τα εμπλέκουμε στην επιλογή πώς να σταματήσουν.
- Επιβραβεύουμε την προσπάθεια τους
Η χρήση της πιπίλας είναι προτιμότερη από τον θηλασμό του δακτύλου, διότι η συνήθεια αυτή μπορεί να διακοπεί ευκολότερα. Η επιλογή της κατάλληλης πιπίλας μπορεί να μειώσει τυχόν προβλήματα στα δόντια και στις γνάθους του παιδιού.
- Η θηλή πρέπει να είναι μαλακή με όσο το δυνατό λεπτότερο και ευλύγιστο αυχένα.
- Το σχήμα της θηλής να είναι πεπλατυσμένο και με μικρό ύψος ώστε να επηρεάζει όσο το δυνατόν λιγότερο την ανάπτυξη των γνάθων.
- Η προστατευτική ασπίδα πρέπει να εφαρμόζει ικανοποιητικά στα χείλη και να έχει πολλές και μεγάλες τρύπες αερισμού, ώστε το σάλιο να μην ερεθίζει το δέρμα γύρω από τα χείλη.
- Η πιπίλα δεν πρέπει ποτέ να επικαλύπτεται με μέλι, ζάχαρη ή οποιοδήποτε άλλο γλυκαντικό γιατί μπορεί να προκληθεί τερηδόνα στα δόντια του παιδιού.
Η πιπίλα δεν πρέπει να καθαρίζεται μέσα στο στόμα της μητέρας με το σάλιο της.